menu in
Jeannet Janssen

Berg op en berg af in de Hondskerk

Langs de zuidflank van de Windraak strekt zich - tussen Munstergeleen en Puth - recreatiegebied de Hondskerk uit. Wandelaars en fietsers, maar ook mountainbikers, kunnen hier heerlijk genieten in de natuur. Er is een groot parkeerterrein bovenaan de Oude Windraak. Op het ertegenover gelegen parkeerterrein bij IJsboerderij Coumans staat een informatiebord over het gebied.

De Hondskerk wordt doorsneden door holle wegen met hellingbossen met soms pittige trappartijen. Er zijn boomgaarden vol (oude) fruitbomen, wijngaarden en velden met mais, aardappels, suikerbieten en zonnebloemen. Tegen de hellingen liggen dassenburchten verstopt. Hier en daar laten d.m.v. carving uit boomstronken en wandelroute paaltjes gebeeldhouwde dieren weten dat zij hier leven.

Midden in de Hondskerk ligt de Heemtuin van het IVN Munstergeleen. Elke zondag van april tot september is de heemtuin (bij mooi weer) geopend van 11 tot 16 uur. Sinds 1972 wordt hier door enthousiaste vrijwilligers de natuur in Zuid-Limburg in het klein in stand gehouden. In de tuin groeien ongeveer vijfhonderd verschillende planten, niet alleen bos- en heideplanten, maar ook behorend tot de zinkflora, de muurflora en kalkminnende planten. Veel aandacht is er voor vogels en amfibieën. En natuurlijk ontbreekt een bijenstand niet. Door de huidige gunstige klimatologische omstandigheden is ook in de Hondskerk wijnbouw mogelijk. Aan de Wanenberg ligt sinds twintig jaar de wijngaard van het Munstergeleense Wijngenootschap Notre Reine. De wijnstokken van de Pinot Gris tokay leveren na oogsten en verwerken een witte wijn die de concurrentie met menige Moezelwijn goed kan doorstaan. Tegen de Windraak vinden we sinds tien jaar de wijngaard van Wijngenootschap Sint Rosa uit Sittard. De hier aangeplante Pinot Blanc levert een heerlijk fris, fruitige wijn. Met de opbrengst van deze wijngaard wordt een bijdrage geleverd aan het in stand houden van de St. Rosakapel op de Kollenberg.

Ook de nieuwe organisatie Plök is sinds het voorjaar van 2017 actief in het gebied de Hondskerk. Zij willen een bijdrage leveren aan het in stand houden van in de gemeente Sittard-Geleen aanwezige fruitboomgaarden. Om de inwoners van onze stad naar de boomgaarden te lokken organiseren zij culturele activiteiten en picknicks. Uw verblijf in de Hondskerk kunt U afsluiten op het terras van IJsboerderij Coumans. Genietend van het uitzicht kunt U een keuze maken uit de uitgebreide menukaart waarop, naast de nodige ijscoupes, ook gebak en kleine hartige gerechten staan. Ook Restaurant Windraak 31 - langs de doorgaande weg Sittard-Doenrade - heeft de nodige culinaire verrassingen voor U in petto.

Jeannet Janssen woont en werkt in Sittard-Geleen en zij neemt U dit keer mee om te ontspannen op een mooie groene plek aan de rand van onze stad.

Lang leve de koning …

Onze mooie gemeente kent veel groene plekjes waar je kunt ontsnappen aan de hectiek van de stadscentra van Sittard en Geleen. De Graetheide is zo’n groene long waar we,  te voet of op de fiets, het hele jaar even op adem kunnen komen. De auto laten we staan bij Tuinboulevard Gardenz. Voorbij de Urmonderbaan en Bergerweg komen we in het mooie, landelijke buitengebied omzoomd door oude boerendorpen. Allereerst Einighausen, niet alleen op de eerste zondag van augustus, tijdens de Oude Ambachten, een bezoek waard. Van voorjaar tot najaar is het hier genieten van bloemrijke voortuinen en binnenplaatsen van boerenhoeves die een inkijkje meer dan waar zijn. Bij de boer die na gedane arbeid geniet van een lekker appeltje gaan we richting Limbricht. Langs de ijsboerderij in de Bovenstraat, hobbelen we door met kinderkopjes geplaveide straten naar de Platz. Liefhebbers kunnen een kijkje nemen in het oude Salviuskerkje naast het Mottekasteel. Voorbij kasteel en sportvelden gaan we door de Allee naar het Limbrichterbos. Genietend van het groen worden we getrakteerd op een klankrijk concert in dit vogelrijke bos. We verlaten het bos en passeren de A2. NedCar laten we rechts liggen, op weg naar weer een kasteel, de ruïne van Kasteel Born aan de rand van het Kasteelpark. We horen de kakofonie van geluiden van de dieren die hier verblijven al van ver. We verlaten Born en door het veld gaat het naar het Buurtschap Graetheide, ingeklemd tussen Julianakanaal en A2 toch heel landelijk gelegen. De Schutterskampweg brengt ons, nu onder de A2 door richting Guttecoven. Voorbij de autoweg passeren we het punt waar de drie voormalige gemeenten Sittard, Geleen en Born bij elkaar komen. Langs de Steinakkerweg genieten we van het gezicht op een bont pallet aan landerijen. Vlak voor de Bergerweg worden we verrast door brommende laagvliegers van de LuchtVaartClub Sittard die hier hun kunsten vertonen. We steken de Bergerweg over en even later de Urmonderbaan. Ons wacht nog een mooie afsluiting van onze tocht, de Hof van Limburg, een voor velen onbekend stukje groen met mooie waterpartijen tussen Gardenz en de Geleense wijk Lindenheuvel. Lang leve Koning Swentibold die meer dan duizend jaar geleden de Graetheide in bruikleen gaf aan de boeren van de omliggende dorpen. Daar plukken wij nu nog steeds de vruchten van.

Jeannet Janssen woont en werkt in Sittard-Geleen. Zij vertelt over de diverse mogelijkheden tot actieve - of passieve ontspanning die in onze stad geboden worden.

Op glad ijs……

Mijn allereerste krabbels op het ijs zette ik in de zestiger jaren op de grote vijver in het Sittardse stadspark. Het was altijd een heel gepriegel om de houten Friese doorlopers om onze rubber laarsjes vastgebonden te krijgen. Gelukkig ging papa meestal met ons mee. Daar ging je al glibberend en struikelend over de bevroren vijver. Zonder te vallen was dat bijna niet mogelijk, want het ijs was hobbelig en zat vaak vol scheuren en barsten. Maar het hoorde erbij, dus je hield vol, totdat je vingers en tenen stijf bevroren waren.

Later kwam het genot van het glijden op kunstschaatsen. Op de ondergespoten atletiekbaan in de Baandert was het in mijn tienerjaren altijd gezellig druk. Soms bracht papa ons naar de overdekte schaatsbaan in het park in Geleen. Op winterse zondagen en in de kerstvakantie was het daar vaak tjokvol. We waanden ons allemaal Sjoukje Dijkstra of Joan Haanappel en zagen onszelf schitteren in een voorstelling van Holiday on Ice.

 Midden jaren tachtig opende midden in Geleen ‘Sportcentrum Glanerbrook’. Naast de overdekte ijsbaan kwam een vierhonderd meter buitenbaan, daar kan geen bevroren vijver of ondergespoten sintelbaan tegenop. Alhoewel, op de vijvers van de Driepoel bij het Danikerbos in Geleen wordt in strenge winters ook volop geschaatst. De koude winters in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw, met drie keer een echte Friese Elfstedentocht, droegen bij aan de populariteit van het schaatsen. Ook mijn kinderen hebben zich  - met Glanerbrook bijna naast de deur – het schaatsen al jong eigen gemaakt. Zij draaien nog regelmatig, tegenwoordig op echte Noren, hun rondjes op de vierhonderd meter baan. Menig wandelaar bekijkt zich het bonte vertier vanaf het hoog gelegen wandelpad langs de Irenelaan.

Tijdens de Wèntjerdruim maak ik altijd tijd voor een bezoekje aan de ijsbaan op de Sittardse Markt. Niet om te schaatsen, zelf bind ik al jaren de schaatsen niet meer onder. Maar ik geniet van het kijken naar de verrichtingen van jonge en oude(re) sportievelingen. Een toplocatie in heel strenge winters is ook de gracht rond kasteel Limbricht. Bijna een plaatje van Anton Pieck, zeker als het ook nog gesneeuwd heeft. Of we dat dit jaar weer eens mogen beleven????

Kerstvoorpret …

Sneeuwvlokjes dwarrelen naar beneden op de klinkers van smalle straat. Uit de poorten van de oude boerderijen klinkt zachte kerstmuziek. Vuurkorven, snoeren met lampjes en hier en daar een verlichte ster brengen sfeer en warmte. Mensen lopen gearmd over straat. Kijkend naar het gevarieerde aanbod op de kerstmarkt, waarvoor de bewoners hun binnenplaatsen en huizen hebben opengesteld. Het ruikt naar Glühwein, Reibeküchen en warme wafels. Kinderen kijken hun ogen uit naar alle bonte glitter en bij de Kerststal. Is dit een droom?

Nee, Buurtvereniging ‘de Brouksjtraot’, fanfare St. Jan en scouting St. Jozef hebben de handen in elkaar geslagen en toveren de historische Broekstraat in de Sittardse wijk Leijenbroek voor één avond om tot een decor voor een kerstmarkt om van te watertanden. En dan niet met de obligate kerstprullaria die je op de meeste (buitenlandse) kerstmarkten aantreft. De kraampjes in de Broekstraat zijn gevuld met kunstvoorwerpen, woonaccessoires - al dan niet op Kerstmis toegespitst - sieraden, speelgoed en kleding en ….

En U hoort niet de mierzoete kerstliedjes die je overal hoort. Nee, je nodigt niemand minder dan het Closeharmony koor Fusion uit (onlangs nog tweede op het Nederlands Korenfestival in Utrecht) om tijdens je kerstmarkt te komen zingen. Samen met de blazers van Fanfare St. Jan zorgen zij voor het muzikale randgebeuren.

Natuurlijk maakt ook de kerstman zijn opwachting. Wandelend langs de kerstroute die in de omgeving van de Broekstraat wordt uitgezet kunt U hem ontmoeten in de buurt van het Scoutinggebouw aan de vijver in het Stadspark. Voor kinderen worden hier verschillende activiteiten georganiseerd.

Ik heb vrijdagavond 16 december rood omlijst in mijn agenda gezet. Nu nog hopen dat de weergoden meespelen en voor de gewenste sneeuwvlokjes zorgen.

En als we dan toch in de buurt zijn: Liefhebbers van mooie koormuziek kunnen hun hart ophalen in de Christus Koningkerk aan de Leijenbroekerweg. Hier concerteren op diezelfde vrijdag 16 december vanaf 20 uur Vocaal Ensemble ‘Arabesque’ uit Geleen en Kamerkoor ‘Quartna’ uit Maastricht. Zij zingen onder leiding van Arno Kerkhofs de sterren van de hemel in een gezamenlijk spectaculair concert. Er klinkt geen obligaat kerstrepertoire, maar een combinatie van eeuwenoude muziek en moderne klankkleuren. Zeer de moeite van het beluisteren waard!

Voor meer informatie: Buurtvereniging Broekstraat  en www.vocaal-ensemble-arabesque.nl

‘Oppetied’

Ik was er op tijd bij! Mijn kaarten voor de nieuwe Sittardse Revue ‘Oppetied’ heb ik afgelopen zomer al gekocht. Nog even en dan haasten we ons naar de Sittardse Stadsschouwburg om te genieten van ‘Oppetied’. Na maanden voorbereiding moet alles vanaf vrijdag 11 november als een legpuzzel in elkaar vallen.

De Tijd loopt, hoe kan het anders met zo’n titel (soms letterlijk) als een rode draad door ‘Oppetied’. Alle jaargetijden komen aan bod en seizoensgebonden Sittardse evenementen passeren de revue. Dat wordt (in elk geval op de bühne) smullen van wafels, Glühwein en bier.

Centraal in de scenes staat een Sittardse familie met de nodige sores, maar ook elk zijn of haar eigen geheimpjes. Pater familias Sjeer vertoont zowel Louis de Funès- als Archie Bunker-achtige trekken, een heerlijke uitdaging om te spelen lijkt mij. Elk gezinslid heeft zijn of haar eigen geheimpjes die voor de nodige verwikkelingen zullen zorgen.           

Niet iedereen weet dat Toon Hermans in de beginjaren van zijn carrière van groot belang was voor de Sittardse revuecultuur. Ook in ‘Oppetied’ wordt stilgestaan bij onze beroemde stadsgenoot, wiens honderdste geboortedag dit jaar wordt herdacht met tal van activiteiten.

De speelvloer van ‘Oppetied’ wordt gevormd door een grote draaischijf. Hierop zijn door de decorbouwers de nodige technische hoogstandjes geleverd om de ingenieus ontworpen decors te realiseren. Ook grimeurs, visagisten en pruikenmakers werken hard om iedereen van een passend uiterlijk te voorzien. Er wordt genaaid aan de vele kunstige kostuums. Daarbij wordt erop gelet dat iedereen steeds gekleed is naar het seizoen. Om te zorgen dat de hoofdrolspelers herkenbaar blijven als personage heeft elk van hen kleding in één kleur.

Sinds afgelopen voorjaar wordt druk gerepeteerd. Broodnodig om in november je rol goed te kunnen vertolken en om ervoor te zorgen dat iedereen op het juiste moment op de juiste plaats op de bühne staat. Het zonder struikelen voortbewegen op een draaiende speelvloer vraagt bovendien de nodige oefening. Ook het ballet en orkest hebben inmiddels menig zweetdruppeltje gelaten om hun aandeel in ‘Oppetied’ in te studeren.

Als op 11 november het geroezemoes in de zaal doordringt op het podium, als het live-orkest nog even de instrumenten stemt, de ballerina’s hun spieren losmaken en de spelers in de coulissen in de startblokken staan, dan is het tijd voor ‘Oppetied’. Gaat U mee?

Nieuwsgierig? Neem dan eens een kijkje op www.oppetied.nl  

Op een mooie zomerdag…

Niets heerlijker dan de zomervakantie beginnen met een rustig fietstochtje. Er zijn genoeg mooie plekjes in onze gemeente waar het  goed vertoeven is. Door de met beuken en eiken omzoomde lanen van de Geleense parkbuurt fiets ik naar Munstergeleen. Vanuit het buitenbad van ‘Glanerbrook’ klinken enthousiaste kinderstemmen. Het is vakantie en lekker zomerweer. Langs het voormalige dierenasiel en de meanderende Geleenbeek is mijn eerste stop bij de Kapel van Pater Karel. Daar kan ik niet aan voorbij gaan zonder even halt te houden om een kaarsje op te steken. Aan de achterzijde ligt een mooie stiltetuin met een Lourdesgrot en - sinds kort - een moderne kruisweg. Er is genoeg belangstelling, zowel in de bijzondere kapel als in de tuin.

Door het centrum van Munstergeleen fiets ik verder richting Sittard. Heerlijk omlaag suizend door de Broekstraat kan ik hier en daar een binnenplaats bewonderen vol bloemen en typisch boerse curiosa. Aan de grote visvijver vandaag geen drukte, te warm?, het verkeerde moment van de dag? Vroeger kon je hier roeibootjes huren en verkoeling zoeken op het water. Het zonnige terras van de ‘Ophovenermolen’ laat ik rechts liggen. Vandaag trekt mij de binnenplaats van de ‘Ophovenerhof’, al 25 jaar een fijne woon- en werkplek voor mensen met een beperking met volop mogelijkheden voor ontspanning voor jong en oud. In de schaduw van de boom les ik mijn dorst. Er is keuze genoeg en de bediening is vriendelijk. Ik maak een rondje door de tuin met kinderboerderij,  waar ik een geit zie smullen van een zelf geplukte peer. Over de Stenen Sluis fiets ik verder door het stadspark. Na een verwoestende storm enkele jaren geleden ligt het park er na een grote opknapbeurt weer uitnodigend bij. De eenden in de vijver genieten in elk geval volop.

Mijn neus wijst mij nu de weg naar De Kollenberg. Het is heerlijk koel  in de holle weg langs de voetvallen en de Olijfhof waar het zonlicht door de bomen sijpelt. Fietsen lukt niet meer, de helling is te steil voor mijn huis-tuin-en-keuken fiets. Voorbij de Krombroodjeshelling wacht mij nog een laatste steil stukje en dan ben ik boven bij de St. Rosakapel. Bijna is het Augustus - St. Rosamaand! Op dinsdagavond om 19 uur wordt dan hier onder de bomen een H. Mis opgedragen, waar zo’n 200 gelovigen de Kollenberg voor beklimmen. Een aparte ervaring voor wie er zich voor openstelt. Vandaag mag ik hier uitrusten van mijn fietstocht.

Natuurlijk is het heerlijk om een zomerdag door te brengen aan de rand van het zwembad, bij een gezellig festival, in een pretpark of dierentuin. Maar ook voor wie rustiger tijdverdrijf zoekt is er in onze gemeente volop keuze.

Meer informatie over kapellen in Sittard-Geleen

Blaasmuziek om van te smullen

Gé Reinders heeft het zo treffend gezongen:

Blaosmeziek op eine sjone zóndigmorge
Blaosmeziek bleust mich ómver
Mit toeters en bellen 'n sjoon verhaol vertelle
Zondigmorge blaosmuziek blaos mich riek

Wat is er mooier dan het geluid van harmonie of fanfare die door dorp of stad trekt. Dan is het feest, er is iets aan de hand! Als door een magneet aangetrokken loop je naar buiten om te genieten van het voorbij trekken van de muziek. Carnavalsoptocht, Koningsdag, processie, braderie, schutterijfeest, de ode aan een gouden bruidspaar en de jaarlijkse dodenherdenking, toch ondenkbaar zonder de vertrouwde klanken van de eigen harmonie of fanfare.

Wie in de buurt van het repetitielokaal woont kan meepraten over het steeds weer herhalen van een moeilijke passage totdat deze naar tevredenheid van de dirigent wordt uitgevoerd. Flarden muziek dringen door tot buiten, veel luisterplezier belovend tijdens het volgende concert. Dan vult zich het Buurthuis of dorpsplein voor weer enkele uurtjes genieten en gezelligheid.  

Wie denkt dat de drumband het makkelijkste onderdeel van het orkest is, komt oren en ogen tekort tijdens hun optredens. Zij werken vaak met speciale effecten of maken tijdens hun show gebruik van bijzondere instrumenten. En als een van de leden bedreven is op de marimba of het klokkenspel valt de mond van menigeen in het publiek open tijdens een concert.

De majorettes zijn meer dan alleen maar de meisjes die voor de harmonie of fanfare uitlopen. Dit is streetdance, maar dan anders. Op de klanken van de muziek verzorgen zij  een vaak wervelende show, waarvoor tijdens de repetities menig zweetdruppeltje of traantje gelaten is.

Op zondag 10 juli kunt U genieten van een ongetwijfeld  bijzonder concert op een bijzondere locatie. Harmonie St. Cecilia1866 uit Oud-Geleen viert dit jaar haar 150 jarig bestaan. Op het Brouwersplein (tussen basisschool en kerk) in Oud-Geleen klinkt vanaf 14 uur het jaarlijkse zomerconcert, waarbij zoals gebruikelijk alle onderdelen van de Harmonie zich laten horen.  U kunt luisteren naar het jeugdorkest, kijken naar een optreden van de majorettes, genieten van de verrassende show die de drumband dit keer uit de hoge hoed tovert. Ook de blokfluiters laten horen wat zij dit jaar geleerd hebben. Het eigen harmonieorkest, Bigband Artamuse en Baroesjka zullen ongetwijfeld voor veel muzikaal vuurwerk zorgen.  

Het concert met als titel: ‘Meziek moste preuve’ wil al Uw zintuigen prikkelen.                         En dit keer niet alleen onder het mom van ‘blazen maakt dorstig’. In samenwerking met enkele Oud-Geleense ondernemers kunt U deze middag proeven van een grote diversiteit aan hapjes en drankjes. Natuurlijk wordt er ook aan de kinderen gedacht. De entree voor het concert is gratis. Voor Uw consumpties moet  U wel de beurs trekken. Komt U smullen?

Meer informatie over Harmonie St. Cecilia 1866

Jeannet Janssen woont en werkt in Sittard-Geleen en zij laat U meegenieten van concerten en theatervoorstellingen die zij bezoekt. Zij is trots op de prestaties die door enthousiaste inwoners van Sittard-Geleen, vaak na maandenlange voorbereiding, geleverd worden. 

‘Some enchanted evening’ met mannenkoor Mignon, 90 jaar jong

Grote mannenkoren horen bij de Limburgse culturele traditie. Zingen in een mannenkoor wordt helaas door de jongere generaties vaak vereenzelvigd met oubolligheid. Maar een mannenkoor is een hechte vriendengroep. Die op hun wekelijkse repetitieavond niet alleen samen zingen. Maar ook samen een kaartje leggen en gezellig een borreltje of pilsje drinken.

Geleens Mannenkoor Mignon lukt het al negentig jaar een groot aantal mannen aan zich te binden en (nog belangrijker) nieuwe leden te vinden die besmet worden met het Mignon-virus. Onlangs nog werd een openbare repetitie gehouden samen met Holland’s Got Talent winnaar Martin Hurkens. De bijna dertig aspirant leden die de openbare repetitie bezochten waren met hun partner als gast aanwezig bij het jubileumconcert eind mei in de Geleense Hanenhof. De nog steeds energieke vereniging trakteerde het aanwezige publiek op een avond vol muzikale hoogtepunten met voor iedereen in de zaal een van zijn of haar favoriete muziekstukken. Voor de pauze klonken bekende romantische operamelodieën, na de pauze een lichtvoetiger programma met vooral musicalrepertoire. Mignon werd hierbij, waar nodig, versterkt door liefst twee meerstemmige gastkoren, Jubilate uit Lanaken en Chorale uit Valkenburg en vier uitstekende solisten. Moderne visuele effecten versterkten het muzikale programma..

Maar Mignon had een verrassing voor ons in petto. Hun nieuwste ludieke actie om een nieuwe generatie te laten proeven aan het zingen in een mannenkoor was de aanwezigheid van  Kinderkoor De Mignions.  Hoe toepasselijk die naamkeuze, alleen al om de naam van het koor wil je toch meezingen als je op de basisschool zit. De leden van dit – voor dit concert speciaal opgerichte - koor werden voorgesteld en bij iedereen werd verteld welke zanger van Mignon de trotse papa of opa was. Voor de pauze mochten zij meezingen bij Toreador uit de opera Carmen van Bizet. Even proeven hoe het is om op de bühne te staan voor een volle zaal. Na de pauze kwamen De Mignions terug voor een solo-optreden. Ze lieten ons genieten van Mijn luchtkasteel uit Les Misérables en Do, re, mi en L’ Adieu uit The Sound of Music. Het publiek reageerde enthousiast met een daverende applaus. De mannelijke leden van De Mignions zien we vast ooit terug bij Mignon.

Het concert van Mignon op deze magische avond was promotie van het zuiverste water voor de koorzang, een van de paradepaardjes van de Limburgse cultuur, iets om te koesteren en heel zuinig op te zijn.

Meer informatie over Mannenkoor Mignon

Jeannet Janssen woont en werkt in Sittard-Geleen en zij laat U meegenieten van concerten en theatervoorstellingen die zij bezoekt. Zij is trots op de prestaties die door enthousiaste inwoners van Sittard-Geleen, vaak na maandenlange voorbereiding, geleverd worden. 

Onze stad trekt haar voorjaarskleed aan ...

Het is heerlijk wonen in het groen in Sittard-Geleen. Niet alleen is de ‘grote’ natuur overal dichtbij, met de aan de oostkant van de stad de hellingen van de Kollenberg (Sittard), de Hondskerk/Windraak (Munstergeleen) en het Danikerbos (Geleen) en de Graetheide, het Limbrichterbos en het Maasdal rond de dorpen aan de westelijke kant. Zowel in Sittard als ook in Geleen noden de stadsparken – ook na de grote herinrichtingen van de afgelopen jaren – het hele jaar uit tot ‘aangenaam verpozen’. En vergeet de groene stadswal van Sittard niet, die – zich soms spiegelend in het water van de gracht – de binnenstad als een groene gordel omsluit. De openbare groenvoorzieningen zijn een belangrijk visitekaartje voor onze stad. Onze gemeente was begin deze eeuw succesvol deelnemer aan de competitie ‘Entente Florale’.
De straten van onze stad bieden zelden alleen maar oog op blik. Toen ik begin jaren tachtig in Geleen ging wonen viel mij op dat daar in alle straten van gemeentewege bomen waren geplant. Natuurlijk leveren die voor de bewoners soms ook overlast op door bladafval of door wortelgroei verstopte riolen. Maar het straatbeeld ziet er zo vriendelijk uit dat ik de overlast van de bomen in mijn eigen straat graag voor lief neem.

Als ik in het voorjaar door onze gemeente fiets of wandel kan ik genieten van de mooie bloesem van Magnolia’s en Japanse kers die op diverse plaatsen het straatbeeld deze weken wit of roze kleuren. Er valt genoeg te genieten bv. op het Schuttersplein in Oud-Geleen, langs de Rijksweg Centrum in Geleen of aan de Vijverweg in Sittard. Binnenkort komen daar de (soms nog oude en daardoor majestueuze) kastanjebomen bij met hun roze en witte kaarsen. Want ondanks dat door de kastanjebloedingsziekte ook veel kastanjebomen in onze gemeente zijn gerooid en het straatbeeld daardoor soms ingrijpend is gewijzigd, kun je nog op genoeg plaatsen in onze stad wandelen of fietsen in de schaduw van (al dan niet nieuw aangeplante) kastanjebomen. Ook de algemene begraafplaats aan de Vrangendael in Sittard, niet direct de eerste plaats waar je aan denkt als je wil gaan wandelen, is om die reden in het voorjaar zeker een bezoek waard.

Jeannet Janssen woont en werkt in Sittard-Geleen en zij laat U deze keer genieten van haar groene stad in het voorjaar. En het concert waar zij U mee naar toe neemt wordt deze keer verzorgd door de vogels die van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat verkondigen dat het voorjaar is begonnen.

’t Kump good!

De tweejaarlijkse revue in het Hubertushuis in Oud-Geleen is deze weken de trekpleister voor veel Oud-Geleners en zij die zich dit (nog) voelen. De straten in de omgeving staan op deze mooie lenteavond vol geparkeerde auto’s en die zijn niet alleen van de bewoners zelf. De begroetingen beginnen al buiten voor de deur, want naar de revue ga je samen met familie of vrienden en die wonen niet (meer) allemaal in Oud-Geleen, maar verspreid over heel Geleen of nog verder weg.   

Al voorbij de garderobe worden we nieuwsgierig gemaakt naar wat er vanavond te gebeuren staat door de aanwezigheid van een aantal, voor wie hier vaker komt, niet op zijn plaats zijnde attributen.  In de grote zaal van het Hubertushuis wordt onze aandacht getrokken door een mooi geschilderd decordoek met tal van herkenbare Oud-Geleense monumenten (waaronder de eeuwenoude schutterij HH. Marcellinus en Petrus die bijna levensecht over het doek marcheert) en mooie plekjes in het groen.                                                                                                                                                                 

Vanaf acht uur worden we opgewarmd door het revueorkest dat ons met toepasselijke liedjes in de juiste stemming weet te brengen. Wie goed luistert krijgt in de gaten dat de revue zal gaan over mensen zoals jij en ik, met hun dagelijkse beslommeringen, maar ...    de titel van de revue ’t Kump good! voorspelt ons dat uiteindelijk alles op zijn pootjes terecht zal komen.                                                                                                                                     

Tijdens de eerste scenes maken we kennis met een aantal bewoners van een gewone buurt. Om de saamhorigheid in de buurt te verstevigen (er komen zoals overal regelmatig nieuwe bewoners bij) worden plannen gemaakt om, zoals al eerder - met wisselend succes - is gedaan, een buurtfeest te organiseren. De teksten van de revue worden gelardeerd met toepasselijke grappen en iedereen in het publiek kan in doen en laten van de buurtbewoners wel iets herkenbaars vinden. Details in de decors zijn - al dan niet geschilderd - goed uitgewerkt (de klok in de eerste scene op de bühne loopt zelfs gelijk met de klok in de zaal) en ook aan de kostumering is de nodige zorg besteed. Elke scene wordt afgesloten met een toepasselijk lied, door de toneelspelers zelf gezongen, waarbij - te horen aan de reacties in de zaal - soms onvermoede kwaliteiten tevoorschijn komen. Dat de organisatie van het buurtfeest niet zo vlekkeloos verloopt als vooraf gehoopt kan de pret (voor het publiek) niet drukken. Voor alles is een oplossing te vinden. In de slotscene blijkt dan ook dat ondanks alle misverstanden en onderling gekissebis iedereen elkaar nodig heeft om in de buurt goed samen te kunnen leven in vriendschap en geluk.

’t Kump good!

Geine nood, want ’t kump good

daoróm hauwt ich gowe mood                                                                                               

’t laeve is noe einmaol wat ’t is                                                                                                         

me kan neet alles höbbe                                                                                                                          

mer dat maak mich gaar niks oet                                                                                              

ich bèn en blief toch ummer optimis!                                                                                                  

Geine nood, want ’t kump good                                                                                                       

daoróm hauwt ich gowe mood                                                                                                             

maak dich om ein kleinigheid neet drök                                                                                                    

laot ós dao euver zènge                                                                                                                             

draag mit ós de boodsjap oet                                                                                                                       

van same laeve, vrundsjap en gelök …

(refrein van het revuelied)


Het welverdiende applaus en de complimenten na afloop tijdens de nazit in het café van het Hubertushuis zijn niet alleen bedoeld voor de toneelspelers. Je merkt aan alles dat aan de revuevoorstellingen een lange terdege voorbereiding vooraf is gegaan, waar voor-  en achter de schermen veel mensen bij betrokken zijn. Zoals in het revuelied ’t Kump good! gezongen wordt - verliep ook daar niet alles meteen naar wens, maar het resultaat mag er zijn! Bestuur, regisseur, tekstschrijvers, toneelspelers, decorontwerpers, naaisters, schilders en niet te vergeten de muzikanten van het revueorkest en nog veel meer harde werkers die ik hier vast vergeet hebben eendrachtig samengewerkt met dit geweldige resultaat. Het is dit jaar helemaal goed gekomen met de revue in Oud-Geleen! 

Jeannet Janssen woont en werkt in Sittard-Geleen en zij laat U meegenieten van concerten en theatervoorstellingen die zij bezoekt. Zij is trots op de prestaties die door enthousiaste inwoners van Sittard-Geleen, vaak na maandenlange voorbereiding, geleverd worden.                                                                                                                                                           

Sittard-Geleen laat zich horen…

De oproep om door middel van het schrijven van een blog mijn liefde voor onze mooie stad en haar inwoners met U te delen was in mijn geval niet tegen dovemansoren gericht. Ik ben al mijn hele leven inwoner van Sittard-Geleen. Ik woon en werk hier en kan er ook heerlijk actief en passief ontspannen. Zodra ik – via de A2 komend vanuit het noorden of zuiden - de skyline van het Chemelot-complex aan de horizon zie verschijnen voel ik mij weer thuis.

Ik ben Jeannet Janssen, ruim 50 jaar geleden geboren in Sittard, waar ik ook mijn jeugd heb doorgebracht. In mijn vrije tijd ging ik turnen bij Swentibold, later ook korfbal spelen bij De Krekels. Vanaf mijn 9e jaar is zingen in een koor mijn grote passie, in het kinderkoor van de Baandert, als tiener in het jongerenkoor van de parochies Leijenbroek en Vrangendael en het schoolkoor van de Pedagogische Academie. Sinds mijn huwelijk woon ik met mijn gezin al bijna 35 jaar vlak bij de St. Janskluis in Geleen, een van de oudste en beeldbepalende monumenten van onze stad. Actieve ontspanning vind ik sinds 1984 op de repetitieavonden en tijdens de uitvoeringen van het koor van de Geleense Christus Koningkerk, waar ik veel dierbare vriendschappen heb opgebouwd.

In mijn blog wil ik vooral de mogelijkheden voor actieve en passieve recreatie die U, in een bont palet aan concerten en theatervoorstellingen in heel Sittard-Geleen geboden worden, voor het voetlicht brengen. Ik ben trots op de prestaties op dit gebied die door enthousiaste inwoners van Sittard-Geleen, vaak na maandenlange voorbereiding, zelf geleverd worden.  Ik neem U mee naar een concert van een van de harmonie- en fanfaregezelschappen die onze stad rijk is, zoals Harmonie St. Cecilia 1866 uit Oud-Geleen, die dit jaar haar 150-jarig jubileum viert, of naar de geweldige Taptoe waarmee de diverse muziekgezelschappen van Born al jaren de zomer inluiden. Ontspanning vind ik ook in de buurt- of wijkcentra, waar ik kan genieten van een revue waarin het wel en wee van stad of wijk op humoristische wijze en vol kwinkslagen naar de actualiteit, op de korrel wordt genomen. U zult het tot slot niet vreemd vinden dat ik ook de vocale prestaties van de vele kleine en grote koren uit Sittard-Geleen onder Uw aandacht ga brengen.

Mocht U, geïnspireerd door het lezen van mijn blog, zelf niet alleen passief (luisterend en kijkend), maar ook actief (zingend, musicerend of acterend) willen ontspannen, neem dan eens een kijkje op de repetitieavond van een koor of orkest. Men ziet U overal graag komen! Het zou mooi zijn als dit stuk cultuur ook voor de toekomstige inwoners van Sittard-Geleen behouden blijft.

Tot ziens!

Als eerste ga ik U in april meenemen naar de Revue  in Oud-Geleen. Informatie kunt U vinden op www.revueoudgeleen.nl 

Meer blogs over Sittard-Geleen lezen?
@inpaginahtml@